Veel beloven en weinig geven...

In eerste jaar van nieuw college gebeurt er helemaal niks, hooguit uitwerken welke nota's geschreven zouden moeten worden over dat beloofde nieuwe beleid. Daar zijn ze dan de volgende drie jaren druk mee bezig. Over twee jaar wordt het druk, dan poept het college ineens talloze nota's uit die dan de uitwerking van die beloften zouden moeten zijn. Maar in nota's kun je niet wonen, het blijft papier omdat een paar maanden later een nieuw college aantreedt en de kringloop opnieuw begint.

Ook nieuwe politieke verhouding lijken weinig uit te maken. Ondanks een grotere PvdA hebben we nog steeds een CDA college. Hoe verklaart u in hemelsnaam anders dat zoiets simpels en eenvoudigs als een lullige autoloze zondag zo godsgruwelijk ingewikkeld gemaakt moet worden? Zo iets kleins, zo ontzettend niets voorstellend, en met een meerderheid van vier van de zes wethouders krijgt dit progressieve smaldeel van het college het gewoon níet voor elkaar. Dat is maar een voorbeeld, maar wel sprekend.

In werkelijkheid is de PvdA inmiddels in crisis, en dat merk je ook in Tilburg. Want hoe kan het anders dat uitgerekend deze stad, waar de PvdA zou moeten domineren maar nog niet eens voor elkaar krijgt dat voetgangersstoplichten vijf seconden langer op groen staan, de kweekvijver zou moeten zijn om die partij uit het moeras te trekken. Analyseren wat er mis is gegaan en misschien zelfs nieuwe leiding geven... De kweekvijver ís het moeras geworden. En uit dat moeras komt dan deze beleidsverantwoording en perspectiefnota.

Ons commentaar op CDA beleid is meer dan genoegzaam bekend. Meer moeite hebben we met wat de PvdA en GroenLinks, onze veel meer natuurlijke bondgenoten voor een progressiever Tilburg, voor elkaar krijgen, of juist niet dus.

Tilburgers hebben nog altijd geen vertrouwen in het gemeentebestuur. Negentig procent van de burgers gelooft helemaal al niet meer dat ze iets te zeggen heeft, en een meerderheid van hen neemt dan ook niet de moeite om zelfs maar te gaan stemmen. Welke doelen heeft dit college zich gesteld om dat te verbeteren?

De met veel poeha aangekondigde banenplannen blijven volstrekt achterwege. We staan er op dat gebied slechter voor dan in 2003 maar niemand lijkt zich zorgen te maken. Als mijn partij dan een bescheiden poging doet om een bijdrage te leveren aan een andere manier van denken over werkloosheid en werk, wordt dat notabene door de PvdA gekwalificeerd als oerconservatief, stalinistisch, Chinese toestanden en nog meer van die lelijke woorden. En dat notabene van een partij die op andere momenten blijft stellen dat het de toon is die de muziek maakt.

Nog altijd veel te veel Tilburgers leven onder de armoedegrens, maar dit college weet zogenaamd niet hoeveel en vindt 't dan ook niet nodig om te zeggen in welke mate ze dat wil verbeteren. Geen enkele doelstelling. Of we moeten de verkiezingsretoriek geloven die zei dat álle armoede de stad uit moet. Daar waren zeker die tienduizend banen voor bedoeld. Maar vooralsnog van dit college geen concreet doel gezien over vermindering van het aantal gezinnen en kinderen dat in armoede leeft.

De WMO is vorig jaar beleidsarm ingevoerd. Dat is geen grote verdienste. Beleidsarm betekent zoveel als 'op de winkel passen'. Dat is mooi, en dankzij een actieve raadswerkgroep, meer dan dankzij het college, heeft Tilburg het niet slecht gedaan. Maar we zijn niet klaar. Na de zorg volgt nu welzijn, en na beleidsarm zou nu beleid moeten volgen. Maar daar tasten we in het duister en geeft ook de zogenaamde 'vooruitblik' geen helderheid. Zorg staat altijd in de top tien van belangrijke punten voor burgers, maar dit college heeft geen flauw idee hoeveel mensen met een handicap of anderszins beperking op dit moment in Tilburg zelfstandig wonen en vindt dat voldoende reden om ook maar geen beleidsdoelstellingen te formuleren over hoe dat er over drie jaar uit zou moeten zien. Moeten we dat interpreteren als 'zoveel mogelijk mensen blijven zo lang mogelijk zelfstandig wonen'? En hoe gaat u dat bereiken en hoe gaan wij dat afrekenen?

Voor zowel armoedebeleid als de WMO stellen wij voor dat het college structurele dekking vindt voor een ambitieuzer beleid.

We zouden werk maken van integratie, we zijn tenslotte allemaal Tilburgers. Maar 'allemaal tilburgers' is net zo min een concrete doelstelling als 'alle armoede de stad uit'. Het is retoriek en ongeloofwaardig en een PvdA-college onwaardig. De segregatie in het onderwijs neemt niet af maar het college weigert hier zelfs maar een beleidsdoel over te formuleren. De werkgelegenheid onder allochtonen blijft evenver achterop als jaren geleden, maar ook hier geen enkele actie. De radicalisering van jonge moslims wordt ook in Tilburg een probleem, maar er gebeurt in werkelijkheid al een jaar helemaal niks, er moeten eerste ongelukken of bijna-ongelukken gebeuren om dit college in beweging te brengen.

Cultuur was een hot item twee jaar geleden. De helft van de sector ging failliet, kunstenaars zaten zonder ateliers en zonder oefenruimtes. Staan we er nu veel beter voor? Hoeveel waardering krijgt de kunstenmakelaar uit het veld en wat heeft dat beleid inmiddels voor elkaar gekregen?

Natuurlijk dienen wij vandaag moties in, een kleine greep uit de talloze wensen die wij voor Tilburg hebben. Een kleine greep zeg ik, omdat wij een stuk ambitieuzer zijn dan het college maar hier geen tweehonderd voorstellen kunnen neerleggen.

Maar met liefde en plezier zouden al die wensen eens bespreken met fracties uit deze raad. Niet om te komen tot een nieuw beleid voor dit college, maar om te komen tot een nieuw college. Want zeg nou zelf, overgrote meerderheid van dit college, vier van de zes wethouders, wat is in hemelsnaam nog de toegevoegde waarde van het CDA? In het algemeen, maar in het bijzonder in dit college en voor Tilburg, onze stad? De Cityring ligt er zo ongeveer en de autovrije zondag wordt daarop zelfs aangepast. Op hoeveel meer ongelukken en ongelukjes moeten we nog wachten? Ik zie twee partijen die beide in crisis verkeren zich vasthouden aan oude vormen en gedachten en partners. Als zij over drie jaar nog iets willen voorstellen wordt het hoog tijd daar actie op te ondernemen. Wat mij betreft wordt in de volgende beleidsverantwoording aan de Tilburgers duidelijk gemaakt dat de politiek haar oproep heeft gehoord en ook begrepen en daar eindelijk naar heeft gehandeld. En wordt de daarop volgende begroting er een die gemaakt is door partijen die het vertrouwen van de bevolking hebben en in toenemende mate krijgen en partijen die duidelijk maken daar serieus aan te willen werken.