Ook vandaag gingen de Tilburgse scholieren weer massaal de straat op om te prosteren tegen de zogenaamde 1040-urennorm. Ik begrijp het wel van ze. Kan het me nog al te goed herinneren: overvolle lesroosters, maar om nou te zeggen dat ik er wijzer van geworden ben… Kwaliteit van het onderwijs zit ‘m niet in het aantal uren dat je op die school rondhangt, maar in wat er met die uren gedaan wordt. En als leerlingen dan steeds vaker geconfronteerd worden met uren dat ze wel geacht worden op school te zijn, maar dat er geen docent tijd heeft om hen les te geven of te begeleiden, ja dan is dat zeer frustrerend en vind ik het ook zeer terecht dat scholieren daar tegen protesteren.

Niet dat daarvoor docenten geslagen worden, daar is geen enkel excuus voor. Zeker niet als je bedenkt dat die docenten in overgrote meerderheid toch ook alleen maar proberen het beste onderwijs te bieden binnen de beperkte mogelijkheid die de overheid ze biedt. Die zouden ongetwijfeld ook graag zien dat er meer geld zou komen om nou eens echt het docententekort aan te pakken. Dat de overheid eindelijk eens kapt met haar onderwijsvernieuwingsdrift en hervormingen van het onderwijssysteem voortaan aan laat sluiten bij de belangen van leerling en docent in plaats van bij de zoveelste bezuinigingsmaatregel of het prestige van de minister van onderwijs. Dat er eens echt werk wordt gemaakt van de bestrijding van vroegtijdig schooluitval, van de voorkoming van verdere commercialisering van het onderwijs, van het toegankelijk maken van alle scholen voor alle leerlingen, ongeacht afkomst of inkomen van de ouders.

Uiteindelijk gaat het niet om 1000 of 1040 lesuren per jaar, maar om de kwaliteit van die lesuren. Tot dat die op orde is, begrijp ik de protesten. Niet het geweld en de vernielingen, wel de frustratie.

De komst van het opvanghuis voor verslaafde straatprostituees in Fatima is uitgesteld. Na de zoveelste uit de hand gelopen overvaltactiek van de gemeente op buurtbewoners schoot de SP-raadsfractie de wijk te hulp. We hielpen bewoners zich te organiseren en samen met de LST zorgden we ervoor dat PvdA-wethouder Moorman ter verantwoording werd geroepen. Moorman, dat is die arrogante die het een goed idee vindt om zonder overleg een buurt verslaafdenopvang door de strot te rammen naast een basisschool, een creche en ouderenwoningen. En die dan raar opkijkt als bewoners boos worden. En dat werden ze in Fatima. De vrouwen voorop.

Onder grote druk van de oppositie én vooral vele aanwezige wijkbewoners, insprekers Pascale, Diana en meneer van Lieshout werd Moorman in een lange commissievergadering gedwongen de komst van de opvang uit te stellen. Eerst moeten gemeente, Traverse en Kentron nu uitgebreid gaan praten met buurtbewoners, basisschool, kinderopvang, ouderenzorg en alle andere belanghebbenden. Als Moorman weet wat goed voor haar wethoudersschap is, luistert ze naar hun bezwaren en trekt ze haar conclusies. Doet ze dat niet, dan zullen er pijlsnel nieuwe stappen volgen. Want na Piushaven, Sluis, Jeruzalem-moskee en Skaeve Huse (slechts enkele voorbeelden) trok het college weer een lange neus naar Tilburgers. En dat moet maar eens afgelopen zijn. Er zijn blijkbaar maar twee manieren om dit PvdA-CDA-GroenLinks-rampcollege de les te leren: Verkiezingen en burgerverzet. Die verkiezingen zijn pas in 2010. Burgerverzet kan veel eerder…

Vertrouwelijkheid blijft toch een lastig thema. Soms is het nodig, dat in de gemeenteraad een onderwerp vertrouwelijk wordt besproken. Niemand is er bij gebaat als de strategie van de gemeente over grondpolitiek op straat komt te liggen. Ook op het gebied van openbare orde en veiligheid zijn er best wel eens zaken waarvan het goed is als de raad geinformeerd wordt, maar waarmee je je eigen beleid dwarsboomt als je de informatie voor iedereen openbaar is. Tegelijkertijd is openheid één van de bestaansvoorwaarde voor democratie. Hoe kan je als raad verantwoording afleggen, hoe kan de kiezer een eerlijk oordeel vellen, als de raad in het geheim haar werk uitvoert? Vergaderen in vertrouwelijkheid hoort dus uitzondering te zijn, alleen toegepast als het de belangen van de stad dient.

Dus niet om de belangen van een wethouder te dienen. Natuurlijk staat wethouder Backx liever niet de zoveelste vertraging of financiële tegenvaller in de krant. Maar dat is geen argument voor vertrouwelijkheid! In de contracten met Audax staat geen strategisch belangrijk informatie en dankzij de zeer volledige informatie in het Brabants Dagblad was er van echte geheimen toch ook geen sprake meer. Dan nog vasthouden aan vertrouwelijkheid dient geen enkel nut, maar maakt wel een echt debat waarin Backx ter verantwoording geroepen kan worden onmogelijk. Backx gered, maar zo gaan we niet met vertrouwelijkheid om!

Maar het kan nog erger. Want net zo min als dat een wethouder vertrouwelijkheid mag gebruiken om zich te redden uit moeilijke situaties, mag ook de raad zelf geen misbruik maken van dit instrument. Vorige week werd de raad geinformeerd over Audax, vertrouwelijk. Alle informatie die toen gegeven werd is inmiddels ook openbaar beschikbaar. Er was al geen reden voor vertrouwelijkheid, en nog daar aan vasthouden zou helemaal van de zotte zijn! Toch zal het verslag van die bijeenkomst nooit openbaar worden. Waarom niet? Omdat raadsleden in zo’n vertrouwelijke, informele setting, dingen gezegd hebben die ze vervolgens toch niet in de krant terug willen lezen. Dus nee, geen vertrouwelijkheid vanwege strategische belangen, maar om het eigen hachje te redden. Je zou toch eens verantwoording af moeten leggen voor je uitspraken. En dan toch nog raar opkijken als er partijen zijn die niet mee willen doen aan dat gekonkel in achterkamertjes!

Vanochtend in de commissie Economie discussie over de geplande bouw van een nieuwe kolencentrale in Geertruidenberg. Als de grootste gemeentelijke aandeelhouder van Essent heeft de gemeente Tilburg over zo’n miljardeninvestering mee te beslissen. En dan zou je toch denken dat een gemeente die zichzelf graag omschrijft als innovatief en duurzaam, nee zelfs de duurzaamste gemeente van het land, faliekant tegen de komst van zo’n kolencentrale zou zijn.

Nou nee dus. “We zijn niet op voorhand voor”, aldus de wethouder, maar om nu eens duidelijk stelling in te nemen tegen deze verouderde, inefficiënte en zeer vervuilende manier van energie-opwekking, en vol in te zetten op duurzame alternatieven, dat is nu weer net te veel. Duurzaamheid is belangrijk, maar stel je toch eens voor dat het geld zou gaan kosten! En om met de woorden van het CDA te spreken: ‘er gebeurt al zoveel!’.

Ja, mooie experimenten om CO2-uitstaat af te vangen en op te slaan. Helaas nog vooral theorie en bovendien een methode die zoveel energie kost dat nog eens 25 tot 40% steenkool extra verstookt zal moeten worden om dat in praktijk te kunnen brengen. Eén kolencentrale veroorzaakt evenveel CO2-uitstoot als 2 miljoen auto’s. Steenkool is daarmee één van de grootste veroorzakers van de klimaatverandering. Daar kunnen gemeentelijke plannetjes in het kader van de klimaatdiscussie, of het nu gaat om milieudozen of groene daken, echt niet tegen op.

Nu kiezen voor kolencentrales, betekent een enorme kans laten liggen voor echt duurzame alternatieven. Windenergie en biomassa, in de komende jaren nog aangevuld met de onze aardgasvoorraden (niet duurzaam, maar altijd nog een stuk schoner dan steenkool) is voldoende om te voorzien in de Nederlandse energiebehoefte, en noodzakelijk om de doelstellingen op gebied van CO2-reducatie, gesteld door Tilburgse, landelijk én Europese overheid, echt waar te kunnen maken. Maar wie denkt er nog aan die mogelijkheid, als we dadelijk met kolencentrales weer jaren voorzien zijn van energie? Welke overheid durft na een dergelijke miljardenvoorziening nog serieus te overwegen die kolencentrales maar weer te sluiten? En voor dat die dingen versleten zijn, zijn we toch al snel 50 jaar verder.

Welk argument pleit er dan nog voor kolencentrales? Eigenlijk maar één: met steenkool is veel meer winst te maken dan met wind. Misschien een valide argument voor een commercieel bedrijf als Essent, maar zolang het de overheden zijn die de aandelen van Essent in handen hebben, zouden zij er toch voor moeten kunnen zorgen dat Essent verder kijkt dan financiële belangen alleen?

De Tilburgse vrouwentaxi is er. Hoera? Hoe Nee! Dames, we gaan terug naar af! Weer een teken dat de samenleving uit elkaar drijft. Meegaan in deze Apartheid omdat een bepaald slag kerels z’n poten niet kan thuishouden of denkt dat godallahjahweh vrouwen onrein zijn of zoiets? Nee dus!

We moeten juist alle ruimte terugpakken die dat zootje voor zichzelf denkt te mogen innemen. Ik gun iedere ondernemer haar eigen gaatje in de markt. Maar laten we Tilburg afglijden naar het bedenkelijk vrouwonvriendelijke niveau van Teheran en Mexico City (daar rijden ook zulke taxi’s)? Dacht het niet! We gaan niet mee in deze onzin en pakken gewoon de straat (en alle taxi’s) terug! Dames en meisjes, maak je sterk en bijt van je af, met hand en tand! Alle openbare ruimte is ook voor vrouwen!

En, om maar eens wat te noemen, voor homo’s, lesbo’s, trava’s, mensen met een kleurtje, ouderen, gehandicapten, etc. De enigen die apart moeten worden gezet, zijn de Neanderthalers die hun agressieve oerdriften menen te moeten botvieren op vertegenwoordigers van deze bevolkingsgroepen. Opsluiten en heropvoeden. En als dat niet helpt: Een dagje naakt de Loonse duinen insturen. In de winter. Op de zondag-hondenuitlaat-middag.

Vandaag te lezen in het Brabants Dagblad: “Jongeren centraal in debat”. Geillustreerd met een foto van SP-raadslid Paul Huijgen.

Op de bejaardenpartij na het oudste raadslid van Tilburg, maar jong van geest zullen we maar zeggen …

Volgens het Brabants Dagblad hebben de Tilburgse fractievoorzitters onlangs een hartig woordje met elkaar gesproken en afspraken gemaakt. En daardoor zijn ze heel lief en aardig voor elkaar tijdens de begrotingsbehandeling. Grappig. De SP-fractie weet van niks. Hartige woordjes: Ja, die zijn altijd nodig. Maar afspraken? We maken geen afspraken om lief en aardig te zijn tegen bestuurders die er een potje van maken.

Lief en aardig: Dat zijn we niet tegen bestuurders die te weinig geld uittrekken om in de nabije toekomst zorg en welzijn voor Tilburgers te kunnen garanderen. Die het armoedebeleid veel geschreeuw en weinig wol laten zijn en dus de tweedeling in de stad laten voortbestaan. Die miljoenen uitgeven aan de falende terreur van reïntegratietrajecten. Die geen eigen plannen hebben om mensen aan adequaat werk en een redelijk inkomen te helpen. Die budgetten voor prestigeprojecten met miljoenen overschrijden of het niks is (Pieter Vreedeplein 11, 1 miljoen verlies, verlies sponsor Textielmuseum 3,7 miljoen, bouw Factorium 2,6 miljoen duurder). Maar die hun casemanagers moeilijk laten doen over bijzondere bijstand voor een tweedehands fiets.

We zijn ook niet lief voor bestuurders die de binnenstad voor veel geld opleuken om die vervolgens weer in gevaar te brengen door megabioscopen en megamall-plannen. Die blijven doorgaan met het extra belasten van toch al overbelaste wijken door er moskeeën, huizen voor onaangepaste mensen, prostituees of psychiatrische cliënten neer te zetten. Terwijl de Blaak, Zorgvlied, de Reeshof ed. altijd worden ontzien. Die inspraak voor burgers tot een wassen neus maken. Die er maar niet in slagen genoeg activiteiten voor jongeren in de wijk te regelen. Die een boel subsidiegeld pompen in T-Parades en Participatieteams voor allochtonen maar tegelijk geen idee hebben hoe je tot gemengde scholen, gemengde wijken, gemengd werken komt.

Of die de stad onleefbaar maken met steriele hufterproof-betonnen vierkanten blokkendozen in alle soorten en maten. Die Tilburgers de Cityring koste wat kost door de strot duwden. Die de Vijfsprong willen vernielen zoals ze de Heuvel hebben vernield. Die in de gedeeld vijfde stad van het land nog steeds geen fatsoenlijk dierenasiel en dito dierenambulance hebben geregeld. Die informatie weghouden van de raad zodat raadsleden hun rol als volksvertegenwoordigers en controleurs niet naar behoren kunnen uitoefenen.

Met zulke bestuurders maken wij geen afspraken, zijn we niet lief en aardig. Tegen zulke bestuurders vragen we spoeddebatten aan. En dienen we moties van wantrouwen in.

Cultuur is in goede handen bij de coalitiepartijen. Of niet. PvdA-wethouder Backx blundert met het Audax-Textielgedonder ondanks herhaalde waarschuwingen een gat van een paar miljoen in de begroting. En coalitiepartner CDA is ook lekker bezig: Enkele weken geleden wilde raadslid Blomme namens het CDA af van een eigenzinnig Tilburgs kunstwerk. Want kunst mag volgens haar niet kwetsen, en zeker geen katholieken. PvdA-collega van Trier sprak meteen van Al-Qaida-censuur. Maar ging op last van zijn fractievoorzitter door het stof voor datzelfde CDAlqaida. Principes zijn leuk volgens de PvdA, maar best wel onpraktisch als de coalitie en dus je plek in het college in gevaar komt. Wethouder Backx sprak zalvend een boel onbegrijpelijke woorden die nu als een hopeloos noodverbandje om deze barst in de coalitie zitten.

En nu zit Blomme, die van de CDAlqaida-club, in de jury van de prijs voor de Beste Schrijver van Tilburg. Eén van de genomineerden, Troy Titane alias Anton Dautzenberg, bedankt daarom voor de twijfelachtige eer van de nominatie. Striptekenaar René van Densen, ook genomineerd, tekent eveneens protest aan. Begrijpelijk. Politici moeten geen beslissingen nemen over kunst en cultuur. Iedereen die geschiedenis heeft gehad, weet wat daarvan komt: Boekverbrandingen, schilderijen in de fik, muziek in de ban gedaan. Vervolging van de mensen die de boeken schreven, de schilderijen en de muziek maakten. En twintig stappen terug in de evolutie voor de rest van de bevolking. Maar weten die CDA-cultuurbarbaren veel…

Tilburgse Cultuur en de Coalitie: Om te lachen. Of om te huilen…