Maandag probeerde de SP fractie de raad zo ver te krijgen haar solidariteit uit te spreken met de politie, omdat veiligheid belangrijk is voor Tilburg en een goed functionerend politie-apparaat dus ook. Maar dat mocht niet, want ‘daar gaan wij als gemeenteraad niet over’…

Nu stelt het college voor om uit elke fractie (10 stuks dus) een raadslid ambassadeur van een stedenband te maken. U weet wel, lekker naar de zon op kosten van de gemeente, boompjes planten in Matagalpa, louwen bij een waterput in Tanzania, malls bekijken in Japan. Daar gaan we dan blijkbaar weer wel over…

Iemand in het stadhuis heeft z’n prioriteiten niet helemaal op een rijtje!

De milieustraat Hoolstraat in Berkel-Enschot staat in de weg, past niet in de plannen van het college en moet dus verdwijnen. Maar er wordt wel heel veel gebruik van gemaakt en voorziet dus zeker in een behoefte. Vandaar dat bewoners, de dorpsraad en uiteindelijk ook de gemeenteraad van het college hebben geeist te gaan zoeken naar een alternatief: een groeninzamelpunt, een milieustraat in Oisterwijk of in Haren, betere bereikbaarheid van de milieustraat Albion in Tilburg, mogelijkheden genoeg!

En ziedaar het voorstel van ons daadkrachtig college: de milieustraat Hoolstraat blijft open! Vergeet alleen niet de kleine lettertje te lezen: we sluiten de milieustraat wél als we een goed alternatief hebben gevonden of als de milieustraat op de huidige plaats in de weg staat, niet in de plannen van het college pas en dus moet verdwijnen. Tja…

Twee weken geleden publiceerde de Tilburgse Koerier op de voorpagina een groot artikel over de ‘wantoestanden in het Tilburgse Dierenopvangcentrum’. Dat het Dierenasiel de afgelopen jaren veel problemen heeft gehad (wisselend management, veel ziektes, hoge sterfte onder katten) dat was ons al wel bekend, maar dat het nog steeds zo erg was?

Hard roepen in de krant is makkelijk, je goed laten informeren kost echter nauwelijks meer moeite. Ja, het gaat er in het dierenasiel niet ideaal aan toe. Het is behelpen in een veel te oud gebouw, met nauwelijks mogelijkheden om dieren voldoende te isoleren en zo besmettelijke ziektes de kop in te drukken. Kan je dat het personeel kwalijk nemen? Nee. Natuurlijk valt er nog een hoop te verbeteren, maar de wil om daar aan te werken is er wel. Liefde voor dieren is niet voldoende en dat weten personeel en de vele vrijwilligers. Aan het vergroten van deskundigheid wordt hard gewerkt.

Moeten we dan maar ontkennen dat het kort geleden (2005 en 2006) nog zo’n puinhoop daar was? Nee, maar kijk ook naar de positieve ontwikkelingen van de afgelopen tijd. En kijk vooruit: de dieren en de medewerkers hebben absoluut een nieuwe huisvesting nodig is. Wie nu in het dierenasiel gaat kijken schrikt echt van de oude, niet meer goed schoon te houden hokken. Het is al jaren wachten op een nieuw gebouw, het is al jaren behelpen.

Het krantenartikel zorgt er niet voor dat de problemen sneller opgelost worden. Deze ‘wake-up-call’ was niet nodig, de problemen waren bekend. Maar gevolg van het artikel is wel dat medewerkers, betaald en vrijwillig, zich onterecht beschuldigd voelen. En gevolg is dat klanten zich laten afschrikken en de katten en honden nog langer op hun nieuwe baasje moeten wachten. De dieren zijn er dus in ieder geval niet mee geholpen…