Gevaarlijk geld
Nieuwkomers bij de aanstaande raadsverkiezingen Trots op Tilburg en de Partij voor Tilburg laten zich spekken door ondernemers en verwachten daar niks voor terug. Tenminste, dat zeggen ze in het Brabants Dagblad van vandaag. Sterker nog: Trots op Tilburg geeft toe afhankelijk te zijn van sponsors maar wil daar geen openheid van zaken over geven. De Partij voor Tilburg laat zijn kosten betalen door “betrokken Tilburgs/ondernemers”. Hans Smolders ontving ook giften maar naar eigen zeggen slechts twee. Ook CDA en VVD bagatelliseren hun sponsoring: “Hoogstens in de vorm van vergaderruimte”, zegt de CDA-voorzitter. Zijn VVD-collega noemt het allemaal peanuts.
Helderheid over partijfinanciering is niet verplicht. Dat betekent dat een partij zich ongestraft kan laten omkopen. Een bedrijf dat een forse som geld doneert in ruil voor soepelheid bij het verstrekken van vergunningen. Een ondernemer die met een leuke gift een wijziging van een bestemmingsplan denkt te kunnen regelen. Cliëntelisme heet dat oftewel belangenverstrengeling. En het komt beslist vaak voor.
De eigenaar van een café in de binnenstad is één van de mensen achter Trots op Tilburg. De lijsttrekker van de Partij voor Tilburg is zelf ondernemer. De gemeenteraad beslist over bestemmingsplannen, horecavergunningen en andere zaken waar ondernemers belang bij hebben. Benieuwd of deze nieuwe fracties (mochten ze bij de verkiezingen genoeg stemmen trekken om in de raad te komen) er straks in slagen om zonder last of ruggenspraak te stemmen, zoals dat heet.
Bezoek onze vernieuwde shop. Mooie kleding, leuke gadgets,
interessante boeken en rapporten...
“Helderheid over partijfinanciering is niet verplicht.” Inderdaad! En daarom was de SP waarschijnlijk een van de partijen in het BD die het meest schimmig deed over de financiën! Ik heb liever dat een partij eerlijk toegeeft dat ze geld ontvangt van ondernemers. Dan weet je als kiezer ook waar je aan toe bent.
Reactie by Henk Lubbers — woensdag 20 januari 2010 om 19.35 uur
Wat is er schimmig aan dat alle vijf de raadsleden hun raadsvergoeding vrijwillig afdragen aan de landelijke SP, en de twee wethouders hun salaris. De raadsleden krijgen er een vergoeding voor gemaakte onkosten voor terug en de twee wethouders een normaal salaris. Net zoals overigens alle SP-raadsleden, statenleden, kamerleden en wethouders in Nederland.
Geen enkele SP-politicus wordt financieel beter van het politieke werk. Maar ook niet slechter. Daardoor blijven we onafhankelijk. Anders dan politici die zich stiekem laten sponsoren door bijv. het bedrijfsleven.
Reactie by Veerle Slegers (SP fractie) — donderdag 21 januari 2010 om 9.56 uur
Maar is die constructie wel zo transparant dan?
Raadsvergoedingen en wethoudersalarissen is toch gewoon belastinggeld. We praten hier toch over een kleine € 1700 op maandbasis. Ik heb dat niet elke maand en ik maak ook weken van 50 á 60 uur. Dus indirect en hoe je het ook went of keert, het is toch niet de bedoeling dat de belastingbetaler de partijkas van de SP financieërt.
Reactie by Michel van den Ouweland — donderdag 21 januari 2010 om 16.04 uur
Ho ho ho… Het is dus niet de belastingbetaler, die de partijkas financiert. De belastingbetaler financiert de raad met al haar leden. Dat de SP-ers in publieke functies besluiten om dat geld te doneren aan de enige partij die de wereld, in hun ogen, beter kan maken, is hun goed recht.
Ik zou zeggen: Dat zou de plicht van elke volksvertegenwoordiger moeten zijn… maar ja, de meeste andere politici schijnen zichzelf toch net iets ‘gelijkwaardiger’ te vinden dan de rest van de bevolking.
Reactie by Eric — vrijdag 22 januari 2010 om 9.21 uur
Dus zodra het geld van de Raad naar de partijkas stroomt is het opeens geen belastinggeld meer???????
Dan zou ik zeggen schaf de raadsvergoeding voor SP raadsleden af, want die kunnen het dan zoals jij aangeeft vrijwillig gaan doen vanuit hun gelijkwaardidheid met de belastingbetaler.
Reactie by Michel van den Ouweland — vrijdag 22 januari 2010 om 10.14 uur
Wat een flauwekul.
Als een willekeurig raadslid van dat verdiende(!) geld 2 euro ervan als zakgeld aan zijn zoon geeft en die koopt er een zak chips en wat drinken voor, wil dat dan zeggen dat die chips en dat drinken eigenlijk van belastinggeld wordt betaald?
Volgens mij is het zo, dat als het geld van eigenaar wisselt (en terecht) het geld dan ook gewoon van die eigenaar is. Wat hij/zij ermee doet is dan toch echt zijn/haar eigen pakkie-an.
Reactie by Helma — vrijdag 22 januari 2010 om 15.28 uur