Op 31 januari sprak de raadscommissie Economie over de oprichting van een gemeentelijk werkbedrijf. Een dag later stond een artikel in het Brabants Dagblad met als kop ‘In de bijstand, dan verplicht aan het werk’….

Dit SP pleit al sinds 2006 voor een gemeentelijk bedrijf. Dit bedrijf biedt (tijdelijk) werk aan mensen die al een of enkele jaren in de bijstand zitten. Het gaat dan om werk waar de stad behoefte aan heeft en waar de werkzoekende kennis en ervaring door opdoet. Het mes snijdt dan dus aan twee kanten.

We zijn nu vijf jaar verder. De argumenten voor een gemeentelijk werkbedrijf zijn wat de SP betreft alleen maar sterker geworden. Zonder ervaring en zonder allerlei diploma’s kom je steeds moeilijker aan een baan. En als je een baan hebt, verwacht een werkgever steeds meer flexibiliteit en prestatie van je. Mensen die minder gezond, minder geleerd, minder jong of minder sociaal vaardig zijn, komen daardoor steeds moeilijker aan een baan. En dure, commerciële re-integratiebedrijven blijken deze mensen vaak niet de juiste begeleiding naar werk te bieden.

De SP vindt ‘Wie A zegt moet ook B zeggen’. Wanneer werkgevers steeds hogere eisen stellen, moeten we als samenleving bereid zijn om mensen die buiten de boot dreigen te vallen, extra te helpen. En dat kan wat ons betreft heel goed via het gemeentelijk werkbedrijf. Zo kan een bijstandsgerechtigde via het werkbedrijf aan de slag om parken schoon te houden, mee te helpen in het dierenasiel, de boekhouding te doen van een amateurvereniging, huishoudelijk werk te doen in een verzorgingstehuis, stage te lopen bij een winkelier. En dat zijn maar enkele voorbeelden. Het soort werk is afhankelijk van wat de persoon kan.

En ja, dan levert die persoon een tegenprestatie voor zijn bijstandsuitkering. Dat doen trouwens al veel mensen via vrijwilligerswerk. En daar is zeker niets mis mee. Dus: in de bijstand, dan verplicht aan het werk? Ja wat de SP betreft, als de persoon ook daadwerkelijk kan werken en als het werk deze persoon en de stad verder helpt. En als iemand via het Gemeentelijk Werkbedrijf echt productie levert, is het niet meer dan terecht dat daar een financiële beloning tegenover staat zodat iemand ook het niveau van een bijstandsuitkering kan ontstijgen. De SP wil namelijk niet via het Gemeentelijk Werkbedrijf de groep ‘working poor’ vergroten: mensen die wel werken, maar zo weinig verdienen dat ze de eindjes niet aan elkaar kunnen knopen.

Niet alleen Tilburgers in de bijstand hebben het financieel zwaar. Veel kleine zelfstandigen in de stad hebben vorig jaar bijzondere bijstand aangevraagd omdat ze in financiële nood kwamen. Bijzondere bijstand is geld van de gemeente voor bijzondere noodzakelijke kosten. Volgens het CDA gisteren in de raadscommissie Economie maakten maar liefst 557 middenstanders gebruik van deze regeling. Dat was gelukkig mogelijk door een SP-voorstel uit 2006. Nu nog zorgen dat de crisis stopt…