Tilburgs SP Nieuws

tilburg.sp.nl

Polleke

WORD NU LID!

Opinies 2003

Dweilen met de kraan open

4 november 2003 In Amerikaanse ‘vigilante-films’ zien we agenten het recht in eigen hand nemen en misdadigers stiekum executeren omdat ze – in hun ogen – onvoldoende bestraft worden. ‘Wij doen alle moeite ze op te pakken, en het OM laat ze in no time weer los’, is de redenering. Frustratie over de zinloosheid van hun werk is de achtergrond van zulke acties. In Nederland spelen andere frustraties een rol, waar politici verantwoordelijk voor zijn en agenten niet eens de mogelijkheid hebben om het eigenhandig recht te zetten.

Door Johan van den Hout

Het repressieve werk van de politie zit tussen preventie en nazorg in. Als die twee zaken niet goed geregeld zijn blijft de politie dweilen met de kraan open. De huidige roep om hardere maatregelen tegen bijvoorbeeld Antiliaanse jongeren is zo’n aansporing om nog meer te dweilen terwijl niemand de kraan dichtdraait.

De zogenaamde probleemwijken in Tilburg, waar zich de meeste excessieve overlast afspeelt, hebben een aantal dingen gemeen: een hogere werkloosheid dan gemiddeld in de stad, een hogere concentratie kansarme allochtonen en helemaal niets te beleven voor jongeren. Armoede, uitzichtloosheid en verveling zijn geen rechtvaardiging voor asociaal gedrag, maar spelen wel degelijk een belangrijke rol. Zolang er bijvoorbeeld in de Reeshof, een Tilburgse nieuwbouwwijk met zo’n 40.000 inwoners, helemaal niets te doen is, zullen jongeren elkaar in parken en op pleintjes blijven opzoeken. In de hele Reeshof is één kroeg, en daar wil je als jongere niet gezien worden. Het wijkcentrum heeft één disco-avond per maand, en daar moet je het stellen met een colaatje. Wat rondhangen, met opgevoerde scootertjes de bink uithangen en elkaar opnaaien, je kunt er gewoon op wachten. En dat het leidt tot excessen is wel zeker. Maar met Balkenende krijgen minima nog minder besteedbaar inkomen en wordt juist bezuinigd op voorzieningen voor jongeren. De kraan wordt dus verder opengezet.

Ook de nazorg schiet te kort. Bezuinigingen op de reclassering zullen leiden tot meer recidivisten, tot nog meer jongeren die de politie keer op keer moet oppakken. Begeleiding, scholing en een baangarantie voor ontslagen jonge delinquenten worden gezien als ouderwets gepamper en past zeker niet in het stoere taalgebruik van de politici die het nu voor het zeggen hebben. Maar die nazorg is niet zomaar barmhartige naastenliefde, het is ook puur eigenbelang voor de samenleving. Hoe minder mensen terugvallen in crimineel gedrag hoe beter voor de maatschappij. En het is een stuk goedkoper dan steeds opnieuw opsluiten. Maar ook hier zet het nieuwe kabinet de kraan verder open.

En dan de harde maatregelen waar verschillende burgemeesters de laatste weken om roepen. Ze willen meer repressieve instrumenten, preventief fouilleren, samenscholingsverboden, alcoholverboden, verblijfsverboden. En de agent op straat mag dat allemaal gaan handhaven en opdweilen. En steeds vaker zal die agent daar criminele jongeren tegenkomen waarvan hij weet dat het met een beetje aandacht beter had kunnen aflopen. En steeds vaker zal die agent ook dezelfde lastpakken moeten aanhouden, terwijl hij ook weet dat met iets meer begeleiding zo’n jonge een andere kant op had kunnen gaan.

De moderne ‘vigilantes’ van Nederland zullen uit frustratie over de zinloosheid van hun gedweil met de kraan open stoppen met het arresteren van jongeren en stiekum hun energie richten op preventie en nazorg. Goede maatregelen zijn goed omdat ze het juiste effect hebben, niet omdat ze hard zijn.

Dit artikel verscheen in Alert, maandblad voor het politiekorps Midden en West Brabant, november 2003

opinie index