3. Paul Huijgen |
Op
26 juni 1947 werd ik in Utrecht geboren en gedoopt. De kleuter-school doorliep
ik met succes in Breda. De lagere school maakte ik af, in Helmond, met
alleen maar goede cijfers, waardoor ik - vaak in schooltijd - mijn carrière
kon starten als misdienaar.
Ik wou, logisch dus, naar de missie, toendertijd de enige erkende vorm
van ontwikkelingshulp. Zodoende ruilde ik 12 jaar jong het gezin in voor
intern verblijf bij de Paters van de Heilige Geest te Weert. Ik deed daar
gym alpha, redelijk op mijn sloffen, en besteedde veel tijd aan wat mijn
grote hobby werd: muziek. ’s Nachts en zondagsmiddags luisterde ik
stiekem naar klassieke muziek, ik knutselde veel, leerde boekbinden, en
organiseerde luisteravonden met klassieke muziek voor mijn klasgenoten.
Na een intermezzo van een jaar ging ik 19 jaar oud wel theologie studeren, maar de hormonen kon ik niet in bedwang houden, dus: de liefde begon. De eerste jaren mikte ik ook op een gewoon vak en normale baan, door ernaast ook pedagogiek te studeren. Maar toen ik exegese (bijbeluitleg) ontdekte koos ik voor deze specialisatie binnen de theologie. Wat betreft de studentenrevoltes van 1968 bleef ik een beetje ouderwets en afzijdig. Wel viel ik, met al een grote collectie (ook hedendaagse) klassieke muziek, voor moderne jazz, en ging een jazzcafé draaien en -concerten organiseren. En ik ging schaatsen en richtte de Nijmeegse Studenten Schaatsvereniging mee op.
Mijn maatschappelijk roer ging om toen ik, vlak na een verblijf in het ziekenhuis vanwege ontdekte suiker, door een oude schoolkameraad in maart 1973 gevraagd werd om wat in de buurt mee te doen. Binnen een week, voordat ik het wist bijna, was ik lid van de net een paar maanden tevoren opgerichte SP en vier avonden in de week op pad met buurtacties.
Van Nijmegen ging het naar Hilversum, om er een afdeling van de SP te beginnen. Mijn boterham verdiende ik als godsdienstleraar, en na zes jaar actievoeren kwam ik er voor de SP in de gemeenteraad, zes tropenjaren in mijn uppie. In Hilversum groeide mijn muziekverzameling uit tot een 16.000 uur muziek, ik ging zelf op mijn 33e saxofoon spelen, richtte er een modern blaasorkest Symforkana op, organiseerde straatmuziekdagen en begon een bladmuziekuitgeverij.
Toen Tilburg, waar ik sinds 1990 in de raad zit. Tien jaar samen met Tiny Kox in de bankjes, met Angeline van Esch als organisatie-rechter-én-linkerhand, en later met vooral Johan van den Hout als politiek maatje, lukte het me om de nodige afstand van de Politiek met een hoofdletter te houden, en om via actie en fractie toch veel voor gewone mensen te betekenen en tal van aanwijsbare dingen te bereiken. Oftewel, zoals mijn moeder ooit mijn leventje tot nu toe samenvatte: “je wou naar de missie, en bent bij de SP terecht gekomen en hebt al heel wat bereikt”.
In februari 2006 presenteerde Paul Huijgen zijn boek over Tilburgse politiek, muziek en leven getiteld "Al is de helft maar waar...".
Ook benieuwd naar de
mens achter de politicus...?
Ontvang de nieuwsbrief van Emile Roemer en belangrijk nieuws van de SP: meld je aan.
Bezoek onze vernieuwde shop. Mooie kleding, leuke gadgets,
interessante boeken en rapporten...
Teken ook het manifest
‘1 voor allen’